–––•(-• RaKrEbOrN III •-)•–––
–––•(-• RaKrEbOrN III •-)•–––
rebornth - บอร์ดเจคุง
AnimeXX-TH - บอร์ดท่านตุ่น
พวกเค้ามีโอกาศรุ่งกว่าบอร์ดเรา ไปอุดหนุนกันได้ !

You are not connected. Please login or register

ลิขิตพรรณนาเกนโซวเคียว

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป Go down  ข้อความ [หน้า 1 จาก 1]

VoNgOLaPRiMO

avatar
Great master
Great master
เครดิต : sabre.exteen.com



少女弾幕奇譚 โชวโจดันมาคุคิตัน (เรื่องราวห่ากระสุนอันแสนพิลึกของสาวน้อย)
 東方妖々夢 ~ Perfect Cherry Blossom.

--------------------------------------------------------------------------------



-ลิขิตพรรณนาเกนโซวเคียว-



ที่แห่งนี้คือ แผ่นดินชายแดนแห่งประเทศตะวันออกซึ่งห่างไกลจากหมู่บ้านมนุษย์

ในอดีตกาลนานมาแล้ว แผ่นดินแห่งนี้เป็นที่หวาดกลัวของผู้คน เพราะหากหลงเข้ามาแล้วไซร้ย่อมไม่พ้นต้องถูกเหล่าโยวไคจับกินทุกรายร่ำไป
ผู้คนต่างขนานนามที่แห่งนี้ว่า 「เกนโซวเคียว」 และไม่เข้ามาเฉียดใกล้ที่แห่งนี้อีกเลย

ผู้คนล้วนหวาดกลัวโยวไค แต่บางครั้งก็มีมนุษย์ผู้เก่งกล้าปรากฏตัวขึ้นมากำราบพวกมัน
ในหมู่ผู้เก่งกล้านั้น บางคนก็ตั้งหลักปักฐานในเกนโซวเคียว เพื่อคอยเฝ้าระวังไม่ให้มีโยวไคตนใดเล็ดลอดลงไปยังหมู่บ้านมนุษย์
ในช่วงเวลานั้น, การต่อสู้ระหว่างมนุษย์และโยวไคเกิดขึ้นแทบจะทุกค่ำคืน

เรื่องราวเช่นนี้เป็นเรื่องราวที่พบได้บ่อยครั้งในดินแดนภูเขาแบบนี้ จึงมิใช่เรื่องแปลกเป็นพิเศษแต่อย่างใด
ก็มันเป็นยุคที่มีกระทั่งสถานที่ลักษณะแบบนี้อยู่ด้วยนี่นะ



ยุคดังกล่าวดำเนินต่อเนื่องมาอย่างยาวนานเกินกว่า 1000 ปี...

มนุษย์ค่อยๆก่อร่างสร้างอารยธรรมขึ้น และไม่เกรงกลัวต่อความมืดมิดอีกต่อไป
ทั้งนี้เพราะมนุษย์สามารถสร้างความสว่างไสวราวกับเป็นเวลากลางวันได้แม้แต่ในยามกลางคืน
มนุษย์ลุ่มหลงในวิทยาศาสตร์ และกำจัดโลกแห่งความเชื่องมงายที่ไม่สอดคล้องกับวิทยาศาสตร์ เช่น โยวไคหรือยักษ์ ออกไป

เกนโซวเคียวเองก็ถูกตัดสินว่าไม่จำเป็นต่อโลกมนุษย์อีกต่อไป
เหล่านักบวชจึงรวมพลังกัน กางกั้นมหาเขตแดนที่ไม่มีวันคลายออกได้อีกเป็นครั้งที่สอง มาครอบคลุมเกนโซวเคียวเอาไว้
แน่นอนว่าผู้อาศัยในเกนโซวเคียว ทั้งโยวไคจำนวนมหาศาลและลูกหลานของเหล่าผู้กล้า ต่างก็ถูกกักขังเอาไว้ในนี้เช่นเดียวกัน...

ประวัติศาสตร์ระหว่างมนุษย์กับโยวไคจึงได้ปิดฉากลงอย่างสมบูรณ์นับแต่ตอนนั้น

หลังจากนั้นเพียงไม่นาน, ก็ไม่มีมนุษย์ที่รู้จักเกนโซวเคียวหลงเหลืออยู่อีกเลย...



ไม่รู้ว่าหลังจากที่ถูกผนึกนั้นมันผ่านมาเนิ่นนานเท่าใดแล้ว
หากแต่เกนโซวเคียวยังคงไม่เปลี่ยนแปลงไปจากเมื่อตอนนั้นเลย
ยังคงเป็นที่อาศัยให้แก่เหล่าโยวไคจำนวนมหาศาล กับมนุษย์จำนวนน้อยนิด
เหล่าโยวไคในเกนโซวเคียว ได้สร้างอารยธรรมที่มีเอกลักษณ์ของตนเองขึ้น
อารยธรรมเหล่านั้นมีลักษณะภายนอกไม่ต่างจากยุคที่เพิ่งถูกเขตแดนผนึกเท่าใดนัก
แต่มันไม่ใช่อารยธรรมวัตถุนิยมเหมือนอย่างอารยธรรมของโลกมนุษย์
เป็นอารยธรรมที่มีหัวใจสำคัญคือ จิตใจอันเลิศล้ำที่เหนือกว่าของโลกมนุษย์อย่างมาก
นั่นเพราะเหล่าโยวไคผู้ชาญฉลาดล้วนใฝ่หาความอิ่มเอมทางใจมากกว่าความมั่งมีทางวัตถุนั่นเอง

สำหรับโยวไคที่มีอารยธรรมเวทมนตร์สูงส่งเช่นนี้ การจะคลายมหาเขตแดนที่ผนึกเกนโซวเคียวไว้นั้นเป็นเรื่องง่ายดายยิ่ง
แต่เหล่าโยวไคไม่คิดจะทำเช่นนั้น
ยิ่งไปกว่านั้น พวกมันกลับซ่อมแซมมหาเขตแดนให้แข็งแกร่งยิ่งขึ้นด้วยพลังอันกล้าแกร่งของตน
เขตแดนที่สร้างมาเพื่อผนึกเกนโซวเคียวในตอนแรก, ตอนนี้กลับถูกนำมาใช้ป้องกันการบุกรุกของมนุษย์เสียนี่

กระนั้นก็ตามที อาหารหลักของโยวไคก็คือมนุษย์
โดยเฉพาะพวกมนุษย์ที่ใกล้ชิดธรรมชาติ ยิ่งเป็นที่โปรดปรานของเหล่าโยวไค
ด้วยเหตุนี้, หน่วยเสบียงจึงทำการออกล่ามนุษย์เป็นระยะๆ
แต่ก็แน่ล่ะ, การทำแบบนั้นย่อมทำให้มนุษย์รู้ถึงการมีอยู่ของโยวไค ซึ่งไม่ดีแน่
เหล่าโยวไคจึงออกล่ามนุษย์ โดยทำให้ดูเหมือนหนีออกจากบ้าน หรือทำให้เห็นเป็นอุบัติเหตุต่างๆแทน
มนุษย์ที่หายสาบสูญไปด้วยเหตุเหล่านี้มักจะไม่มีแม้แต่การลงข่าว, เพราะโลกมนุษย์มีประชากรมากเกินไปนั่นเอง

ด้วยเหตุนี้เอง, ประวัติศาสตร์ใหม่ระหว่างมนุษย์กับโยวไคจึงถือกำเนิดขึ้น



เกนโซวเคียวซึ่งเป็นโลกของโยวไคนั้น จนถึงบัดนี้ก็ยังมีมนุษย์หลงทางเข้ามาเป็นครั้งคราว
ดูเหมือนที่โลกภายนอกจะนิยมเรียกว่า 「คนพวกนั้นเจอ เทพลักซ่อน」

มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่สามารถกลับออกไปจากเกนโซวเคียวได้
แม้โชคดีรอดตายกลับไปได้ ก็ต้องเจอกับคำถามมากมายเกี่ยวกับเทพลักซ่อนอยู่ดี
พวกเขาเหล่านั้นมักพูดไปในแนวทางเดียวกันว่า, รู้สึกเวียนหัวมึนงงอย่างมาก, จึงไม่มีใครเชื่อพวกเขาเลย

บ้างก็ว่า 「ได้เห็น โทวเกนเคียว」 บ้างก็ว่า 「ได้ไปเยือน โฮวไรซัน」

มนุษย์ที่ได้มาเยือนที่นี่ คงคิดว่าแผ่นดินแห่งนี้เป็นสวนสวรรค์ในตำนานกระมัง
แวบแรกอาจมองว่าเป็นดินแดนในอุดมคติอันไร้ซึ่งสิ่งไม่เป็นธรรมชาติใดๆ
ผสมผสานไปด้วยอารยธรรมที่สรรพสิ่งล้วนเกื้อหนุนต่อสิ่งมีชีวิตที่อาศัยอยู่ที่นี่
ใช่แล้ว, จากมุมมองของมนุษย์จากโลกมนุษย์, ที่นี่เป็นสวนสวรรค์อย่างไม่ต้องสงสัยเลยล่ะ

เกนโซวเคียวนั้นเป็นสวนสวรรค์ของโยวไคจำนวนมากและมนุษย์จำนวนน้อยนิด
สวนสวรรค์แห่งนี้จะคงอยู่ต่อไป จนกว่ามนุษยชาติจะสูญสิ้นหรือมีมนุษย์มาค้นพบเข้า

เรื่องราวที่จะเกิดขึ้นนับจากนี้ไปทั้งหมด ล้วนเป็นเพียงบันทึกของเรื่องราวในแต่ละวันอันแสนมหัศจรรย์และสงบสุขที่เกิดขึ้นภายในเกนโซวเคียวเท่านั้น

     P.S.
ถามว่า, สำหรับมนุษย์ที่อาศัยอยู่ในเกนโซวเคียว ที่นี่จะเป็นสวนสวรรค์ได้อย่างไร ในเมื่อต้องอาศัยอยู่กับโยวไค, อย่างนั้นรึ ?
คำตอบก็คือ เมื่อมีพลังมากพอที่จะไม่แพ้โยวไคหน้าไหน, อะไรทำนองนั้น... ก็จะไม่มีวันเบื่อยังไงล่ะ



                                  (ศาลเจ้าฮาคุเรย์  มิโกะรุ่นที่ 13  บันทึก)



--------------------------------------------------------------------------------



Tips :
- ในภาคนี้ก็ยังคงใช้คำว่า มนุษย์ แบบมุ่งเน้นความหมายไปที่ มนุษย์จากโลกภายนอก มากกว่ามนุษย์ที่อยู่ในเกนโซวเคียว
- ภาคนี้ใช้คำว่า โลกมนุษย์ ในการบ่งชี้ถึง โลกภายนอกเกนโซวเคียว
- คามิคาคุชิ (เทพลักซ่อน) เป็นชื่อของ ปรากฏการณ์ "หายตัวไปอย่างลึกลับ" ของประเทศญี่ปุ่น
- โทวเกนเคียว หมายถึง ดินแดนในอุดมคติตามความเชื่อของจีน ที่นั่นมีเซียนอาศัยอยู่อย่างมีความสุข
- โฮวไรซัน หมายถึง เกาะภูเขากลางทะเลซึ่งว่ากันว่ามีเซียนอาศัยอยู่ เป็นเกาะแห่งสมบัติและความอมตะ ปรากฏในตำนานจีนและญี่ปุ่น
- มุคาอุโนะซาโตะ หรือ มุคายูวเคียว หมายถึง ดินแดนในอุดมคติที่ไร้ซึ่งสิ่งไม่เป็นธรรมชาติใดๆ ไม่มีสิ่งประดิษฐ์ปลูกสร้างใดๆของมนุษย์อยู่เลย



น่าตำหนิ... ดอกซากุระ... แห่งปรโลก...
ยามเป็นมิอาจเห็น... ยามตายก็มิอาจมอง...

ZUN

สัญญาว่าจะไม่ร้องไห้อีกต่อไปตราบชั่วนิรันดร์
ฝากคำสัญญาไว้ แล้วพบกันใหม่พรุ่งนี้…

孤独月
Kodokutsuki
จันทราเดียวดาย


ดูข้อมูลส่วนตัว http://rakreborn.thai-forum.net

อ่านหัวข้อก่อนหน้า อ่านหัวข้อถัดไป ขึ้นไปข้างบน  ข้อความ [หน้า 1 จาก 1]

Permissions in this forum:
คุณไม่สามารถพิมพ์ตอบ